Κλινικός Αναστοχασμός στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία

Από το ιστορικό και το occupational profile στη διαμόρφωση θεραπευτικής υπόθεσης

Περιγραφή:
Η πρώτη ενότητα εστιάζει στη διαδικασία της παιδιατρικής εργοθεραπευτικής αξιολόγησης ως βάση για κάθε τεκμηριωμένη παρέμβαση. Οι συμμετέχοντες θα εξετάσουν πώς συλλέγονται, οργανώνονται και ερμηνεύονται οι πληροφορίες από το ιστορικό, την παρατήρηση, τη συνέντευξη γονέων, το προφίλ έργου και τα αξιολογητικά εργαλεία.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σύνδεση της αξιολόγησης με τη λειτουργικότητα, τη συμμετοχή, τις δεξιότητες απόδοσης και τα καθημερινά έργα του παιδιού. Η ενότητα αναδεικνύει τη σημασία της κλινικής σκέψης στη διαμόρφωση υποθέσεων, στην επιλογή κατάλληλων εργαλείων και στη σύνταξη μιας σαφούς, τεκμηριωμένης εργοθεραπευτικής εικόνας.

Βασικοί άξονες:

• Λήψη ιστορικού και συλλογή πληροφοριών.
• Occupational profile / προφίλ έργου.
• Κλινική παρατήρηση και λειτουργική ανάλυση.
• Τυπική ανάπτυξη, έργα και δεξιότητες απόδοσης.
• Κλινική συλλογιστική γύρω από τη χρήση αξιολογητικών εργαλείων.
• Φόρμα αξιολόγησης και τεκμηρίωση ευρημάτων.
• Από την αξιολόγηση στη θεραπευτική υπόθεση.

Με την ολοκλήρωση της ενότητας, οι συμμετέχοντες θα μπορούν να:

• κατανοούν τη δομή και τα βασικά στάδια της παιδιατρικής εργοθεραπευτικής αξιολόγησης,
• οργανώνουν τη λήψη ιστορικού και τη συλλογή πληροφοριών από γονείς, σχολείο και άλλους επαγγελματίες,
• διαμορφώνουν ένα αρχικό προφίλ έργου με βάση τις καθημερινές δραστηριότητες, τους ρόλους και τις ανάγκες συμμετοχής του παιδιού,
• αναγνωρίζουν βασικά στοιχεία τυπικής ανάπτυξης, δεξιοτήτων απόδοσης και έργων ανά ηλικιακή περίοδο,
• παρατηρούν και καταγράφουν κλινικά στοιχεία που σχετίζονται με τη λειτουργικότητα, την αυτονομία, το παιχνίδι, τη σχολική συμμετοχή και την κοινωνική εμπλοκή,
• αναπτύσσουν κλινική συλλογιστική γύρω από την επιλογή κατάλληλων αξιολογητικών εργαλείων,
• συνθέτουν τα δεδομένα της αξιολόγησης σε μια σαφή εργοθεραπευτική εικόνα,
• διαμορφώνουν αρχικές θεραπευτικές υποθέσεις με βάση τα ευρήματα,
• συνδέουν την αξιολόγηση με τη στοχοθεσία, τη μέτρηση αποτελεσμάτων και τον σχεδιασμό της παρέμβασης,
• επικοινωνούν τα ευρήματα με σαφή, επιστημονικό και κατανοητό τρόπο προς γονείς και διεπιστημονικές ομάδες.

2. Από την Αξιολόγηση στη Στοχοθεσία και τον Θεραπευτικό Σχεδιασμό (5 ώρες)

Οργάνωση παρέμβασης, διαβάθμιση δραστηριοτήτων και τεκμηριωμένη κλινική απόφαση

Περιγραφή σεμιναρίου

Η δεύτερη ενότητα εστιάζει στη μετάβαση από την εργοθεραπευτική αξιολόγηση στον σχεδιασμό ενός σαφούς, λειτουργικού και τεκμηριωμένου θεραπευτικού προγράμματος. Η στοχοθεσία δεν αντιμετωπίζεται ως μια απλή καταγραφή γενικών στόχων, αλλά ως βασικό εργαλείο κλινικής σκέψης, μέσα από το οποίο τα ευρήματα της αξιολόγησης μετατρέπονται σε συγκεκριμένες θεραπευτικές προτεραιότητες, μετρήσιμους στόχους και οργανωμένες παρεμβάσεις.

Στο πλαίσιο του σεμιναρίου θα αναλυθεί ο τρόπος με τον οποίο ο/η εργοθεραπευτής/τρια συνδέει το προφίλ έργου, τις δεξιότητες απόδοσης, τις δυσκολίες του παιδιού και τις ανάγκες της οικογένειας με τη διαμόρφωση ρεαλιστικών και λειτουργικών στόχων. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη διατύπωση στόχων που είναι σαφείς, παρατηρήσιμοι, μετρήσιμοι και συνδεδεμένοι με την καθημερινή ζωή, το παιχνίδι, την αυτονομία, τη σχολική συμμετοχή και την κοινωνική εμπλοκή του παιδιού.

Η ενότητα θα εστιάσει επίσης στην οργάνωση και διαβάθμιση θεραπευτικών δραστηριοτήτων, στην επιλογή κατάλληλων θεραπευτικών μέσων, στη μέτρηση της προόδου και στην προσαρμογή του προγράμματος με βάση την ανταπόκριση του παιδιού. Μέσα από πρακτικά παραδείγματα και ανάλυση περιστατικών, οι συμμετέχοντες θα εξασκηθούν στη μετάφραση των αξιολογητικών ευρημάτων σε θεραπευτικό σχεδιασμό με σαφή κλινική λογική.

Βασικοί άξονες ενότητας

• Από την αξιολόγηση στη θεραπευτική υπόθεση.
• Διαμόρφωση θεραπευτικών προτεραιοτήτων.
• Στοχοθεσία με βάση τη λειτουργικότητα, τη συμμετοχή και τα έργα του παιδιού.
• Διατύπωση σαφών, παρατηρήσιμων και μετρήσιμων στόχων.
• Σύνδεση στόχων με δεξιότητες απόδοσης και καθημερινές δραστηριότητες.
• Επιλογή θεραπευτικών μέσων και δραστηριοτήτων παρέμβασης.
• Διαβάθμιση δραστηριοτήτων ανάλογα με τις ανάγκες και την ανταπόκριση του παιδιού.
• Μέτρηση προόδου και αξιολόγηση θεραπευτικής έκβασης.
• Προσαρμογή του θεραπευτικού προγράμματος.
• Κλινική σκέψη στην οργάνωση της παρέμβασης.
• Ανάλυση περιστατικών και πρακτική εφαρμογή.

Μαθησιακοί στόχοι

Με την ολοκλήρωση της ενότητας, οι συμμετέχοντες θα μπορούν να:

• συνδέουν τα ευρήματα της εργοθεραπευτικής αξιολόγησης με τη στοχοθεσία και τον θεραπευτικό σχεδιασμό,
• διαμορφώνουν θεραπευτικές προτεραιότητες με βάση το προφίλ έργου, τη λειτουργικότητα και τις ανάγκες συμμετοχής του παιδιού,
• διατυπώνουν στόχους που είναι σαφείς, λειτουργικοί, παρατηρήσιμοι και μετρήσιμοι,
• διακρίνουν τη διαφορά ανάμεσα σε γενικούς θεραπευτικούς στόχους και συγκεκριμένους λειτουργικούς στόχους,
• οργανώνουν θεραπευτικές δραστηριότητες με βάση το κλινικό ερώτημα και τις ανάγκες του παιδιού,
• επιλέγουν κατάλληλα θεραπευτικά μέσα ανάλογα με τον τομέα ανάπτυξης και τη δυσκολία που παρουσιάζει το παιδί,
• διαβαθμίζουν δραστηριότητες ως προς τη δυσκολία, την υποστήριξη, το περιβάλλον, τα υλικά και τις απαιτήσεις του έργου,
• αναγνωρίζουν πότε μια δραστηριότητα εξυπηρετεί πραγματικά τον θεραπευτικό στόχο και πότε λειτουργεί απλώς ως απασχόληση,
• σχεδιάζουν παρέμβαση που συνδέεται με την καθημερινή ζωή, το παιχνίδι, την αυτονομία, τη σχολική συμμετοχή και τη συμμετοχή στην οικογένεια,
• αξιολογούν την πρόοδο του παιδιού και να αναπροσαρμόζουν το θεραπευτικό πρόγραμμα,
• τεκμηριώνουν τις θεραπευτικές τους επιλογές με βάση την κλινική σκέψη και τα δεδομένα της αξιολόγησης,
• εφαρμόζουν τη διαδικασία στοχοθεσίας και σχεδιασμού παρέμβασης μέσα από ανάλυση περιστατικών.

3. Κριτική Συλλογιστική και Ανάλυση Μεθόδων Παρέμβασης στην Παιδιατρική Εργοθεραπεία (5 ώρες)

Από την έρευνα στην τεκμηριωμένη κλινική πράξη

Περιγραφή σεμιναρίου

Η τρίτη ενότητα εστιάζει στην ανάπτυξη κριτικής συλλογιστικής γύρω από την επιλογή, ανάλυση και εφαρμογή μεθόδων παρέμβασης στην παιδιατρική εργοθεραπεία. Στόχος του σεμιναρίου είναι οι συμμετέχοντες να μπορούν να αξιολογούν με μεγαλύτερη σαφήνεια το γιατί, το πότε και το πώς επιλέγεται μια θεραπευτική προσέγγιση, αποφεύγοντας την άκριτη χρήση τεχνικών, δραστηριοτήτων ή “μεθόδων” που δεν συνδέονται επαρκώς με το κλινικό ερώτημα, τους στόχους και τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα.

Στο πλαίσιο του σεμιναρίου θα αναλυθεί η έννοια της τεκμηριωμένης πρακτικής στην παιδιατρική εργοθεραπεία, με έμφαση στη σύνδεση ανάμεσα στην ερευνητική τεκμηρίωση, την κλινική εμπειρία, τις ανάγκες του παιδιού και της οικογένειας, καθώς και το πραγματικό πλαίσιο εφαρμογής της παρέμβασης. Οι συμμετέχοντες θα εξετάσουν πώς μπορούν να διαβάζουν, να ερμηνεύουν και να αξιοποιούν ερευνητικά δεδομένα, χωρίς να μετατρέπουν την έρευνα σε μηχανική συνταγή, αλλά σε εργαλείο κλινικής σκέψης.

Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ανάλυση διαφορετικών μεθόδων και προσεγγίσεων παρέμβασης μέσα από ερωτήματα όπως: ποιος είναι ο θεωρητικός μηχανισμός της παρέμβασης, ποια δεξιότητα ή έργο στοχεύει, ποια είναι η ποιότητα των διαθέσιμων δεδομένων, για ποιον πληθυσμό φαίνεται να είναι κατάλληλη, ποια είναι τα όριά της και πώς μπορεί να προσαρμοστεί με ασφάλεια στην καθημερινή κλινική πράξη.

Μέσα από παραδείγματα, συζήτηση και ανάλυση ερευνητικών ευρημάτων, το σεμινάριο θα βοηθήσει τους συμμετέχοντες να αναπτύξουν πιο ώριμη, κριτική και τεκμηριωμένη στάση απέναντι στις θεραπευτικές επιλογές τους, συνδέοντας τη θεωρία, την έρευνα και την πράξη με τη λειτουργικότητα και τη συμμετοχή του παιδιού.

Βασικοί άξονες ενότητας

• Τι σημαίνει τεκμηριωμένη πρακτική στην παιδιατρική εργοθεραπεία.
• Η σχέση ανάμεσα στην έρευνα, την κλινική εμπειρία και τις ανάγκες παιδιού/οικογένειας.
• Πώς διαβάζουμε και αξιοποιούμε ερευνητικά δεδομένα στην πράξη.
• Κριτική ανάλυση μεθόδων παρέμβασης: τι υπόσχονται, τι τεκμηριώνεται και τι χρειάζεται προσοχή.
• Σύνδεση θεραπευτικής μεθόδου με κλινικό ερώτημα, αξιολογητικά ευρήματα και στόχους.
• Διαφορά ανάμεσα σε θεραπευτική δραστηριότητα, τεχνική, προσέγγιση, πρωτόκολλο και μοντέλο παρέμβασης.
• Κριτήρια επιλογής παρέμβασης ανάλογα με το αναπτυξιακό προφίλ, τη λειτουργικότητα και το πλαίσιο του παιδιού.
• Όρια εφαρμογής, δεοντολογία και αποφυγή άκριτης χρήσης “δημοφιλών” μεθόδων.
• Από την ερευνητική τεκμηρίωση στον εξατομικευμένο θεραπευτικό σχεδιασμό.
• Ανάλυση παραδειγμάτων και σύνδεση με πραγματικά παιδιατρικά περιστατικά.

Μαθησιακοί στόχοι

Με την ολοκλήρωση της ενότητας, οι συμμετέχοντες θα μπορούν να:

• κατανοούν τη σημασία της τεκμηριωμένης πρακτικής στην παιδιατρική εργοθεραπεία,
• αναγνωρίζουν τη σχέση ανάμεσα στην ερευνητική τεκμηρίωση, την κλινική εμπειρία και τις ανάγκες του παιδιού και της οικογένειας,
• αναπτύσσουν κριτική συλλογιστική γύρω από την επιλογή μεθόδων και προσεγγίσεων παρέμβασης,
• διακρίνουν τη διαφορά ανάμεσα σε δραστηριότητα, τεχνική, μέθοδο, προσέγγιση και θεραπευτικό μοντέλο,
• αξιολογούν εάν μια παρέμβαση συνδέεται πραγματικά με το κλινικό ερώτημα και τους λειτουργικούς στόχους,
• εξετάζουν την ποιότητα, τα όρια και τη χρησιμότητα των διαθέσιμων ερευνητικών δεδομένων,
• αποφεύγουν την άκριτη εφαρμογή παρεμβάσεων που δεν συνδέονται με σαφή αξιολόγηση και στοχοθεσία,
• επιλέγουν θεραπευτικές μεθόδους με βάση το αναπτυξιακό προφίλ, τη λειτουργικότητα, τη συμμετοχή και το πλαίσιο του παιδιού,
• προσαρμόζουν την παρέμβαση με βάση την ανταπόκριση του παιδιού και τα δεδομένα της θεραπευτικής διαδικασίας,
• συνδέουν την έρευνα με την καθημερινή κλινική πράξη με τρόπο πρακτικό, ρεαλιστικό και δεοντολογικά υπεύθυνο,
• τεκμηριώνουν τις θεραπευτικές τους επιλογές με σαφήνεια προς γονείς και διεπιστημονικές ομάδες.

4. Νευροαναπτυξιακές Δυσκολίες και Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία

ΔΕΠΥ, DCD και Αυτισμός μέσα από τη λειτουργικότητα, τη συμμετοχή και την κλινική σκέψη (5 ώρες)

Περιγραφή σεμιναρίου

Η τέταρτη ενότητα εστιάζει στην εργοθεραπευτική κατανόηση συχνών νευροαναπτυξιακών δυσκολιών που συναντώνται στην παιδιατρική πράξη, με έμφαση στη ΔΕΠΥ, την Αναπτυξιακή Διαταραχή Κινητικού Συντονισμού/DCD και τον Αυτισμό. Αντί να προσεγγίζονται αποκλειστικά ως διαγνωστικές κατηγορίες, οι δυσκολίες αυτές αναλύονται μέσα από τη λειτουργικότητα, τη συμμετοχή, τα έργα του παιδιού και τις απαιτήσεις του καθημερινού περιβάλλοντος.

Στο σεμινάριο θα εξεταστεί πώς οι δυσκολίες στην προσοχή, στην αυτορρύθμιση, στις επιτελικές λειτουργίες, στον κινητικό συντονισμό, στον κινητικό σχεδιασμό, στην αισθητηριακή επεξεργασία, στην κοινωνική συμμετοχή και στην προσαρμογή της συμπεριφοράς επηρεάζουν την καθημερινή ζωή του παιδιού στο σπίτι, στο σχολείο, στο παιχνίδι και στις σχέσεις με συνομηλίκους.

Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη διαμόρφωση εργοθεραπευτικής κλινικής σκέψης: πώς παρατηρούμε, πώς διαφοροποιούμε τις δυσκολίες, πώς συνδέουμε τα ευρήματα με τη συμμετοχή και πώς σχεδιάζουμε παρεμβάσεις που δεν περιορίζονται στη “διαχείριση συμπτωμάτων”, αλλά στοχεύουν στη βελτίωση της λειτουργικότητας, της αυτονομίας και της ποιότητας συμμετοχής του παιδιού.

Μέσα από παραδείγματα και ανάλυση περιστατικών, οι συμμετέχοντες θα εξετάσουν πώς οι διαφορετικές νευροαναπτυξιακές εικόνες μπορεί να συνυπάρχουν, να επικαλύπτονται ή να εμφανίζονται με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με την ηλικία, το πλαίσιο και τις απαιτήσεις του έργου.

Βασικοί άξονες ενότητας

• Εργοθεραπευτική κατανόηση των νευροαναπτυξιακών δυσκολιών.
• ΔΕΠΥ, επιτελικές λειτουργίες, προσοχή, αυτορρύθμιση και καθημερινή λειτουργικότητα.
• DCD, κινητικός συντονισμός, κινητικός σχεδιασμός και συμμετοχή σε έργα.
• Αυτισμός, αισθητηριακή επεξεργασία, κοινωνική συμμετοχή, ρουτίνες και προσαρμογή.
• Συννοσηρότητα και αλληλοεπικάλυψη δυσκολιών.
• Από τη διάγνωση στη λειτουργική εικόνα του παιδιού.
• Παρατήρηση δυσκολιών στο σπίτι, στο σχολείο, στο παιχνίδι και στην αυτονομία.
• Σύνδεση αξιολόγησης, στοχοθεσίας και παρέμβασης.
• Ανάλυση περιστατικών και κλινικός αναστοχασμός.
• Επικοινωνία ευρημάτων με γονείς και διεπιστημονική ομάδα.

Μαθησιακοί στόχοι

Με την ολοκλήρωση της ενότητας, οι συμμετέχοντες θα μπορούν να:

• κατανοούν βασικά χαρακτηριστικά της ΔΕΠΥ, του DCD και του Αυτισμού μέσα από την εργοθεραπευτική οπτική,
• αναγνωρίζουν πώς οι νευροαναπτυξιακές δυσκολίες επηρεάζουν τη λειτουργικότητα, την αυτονομία, το παιχνίδι, τη σχολική συμμετοχή και την κοινωνική εμπλοκή,
• συνδέουν τις επιτελικές λειτουργίες με την οργάνωση, την προσοχή, την αυτορρύθμιση και την ολοκλήρωση καθημερινών έργων,
• αναγνωρίζουν δυσκολίες κινητικού συντονισμού, κινητικού σχεδιασμού και οργάνωσης της κίνησης σε παιδιά με DCD,
• κατανοούν πώς η αισθητηριακή επεξεργασία, η ανάγκη προβλεψιμότητας και οι κοινωνικές απαιτήσεις μπορεί να επηρεάζουν τη συμμετοχή παιδιών στο φάσμα του αυτισμού,
• διαφοροποιούν τη διαγνωστική πληροφορία από τη λειτουργική εργοθεραπευτική εικόνα,
• παρατηρούν και να περιγράφουν αντικειμενικά δυσκολίες που εμφανίζονται σε διαφορετικά πλαίσια,
• διαμορφώνουν θεραπευτικές υποθέσεις με βάση το προφίλ έργου και τα αξιολογητικά ευρήματα,
• σχεδιάζουν στόχους παρέμβασης που συνδέονται με πραγματικές ανάγκες συμμετοχής,
• αναγνωρίζουν πιθανές επικαλύψεις μεταξύ ΔΕΠΥ, DCD και Αυτισμού,
• επιλέγουν παρεμβατικές στρατηγικές με βάση τη λειτουργικότητα και όχι μόνο τη διάγνωση,
• επικοινωνούν τις παρατηρήσεις και τις θεραπευτικές προτεραιότητες με σαφήνεια προς γονείς και διεπιστημονικές ομάδες.

5. Γραφοκινητικές Δυσκολίες στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία

Αξιολόγηση, ανάλυση γραφής και σχεδιασμός παρέμβασης (5 ώρες)

Περιγραφή σεμιναρίου

Η γραφή αποτελεί ένα σύνθετο έργο που απαιτεί τον συντονισμό πολλαπλών δεξιοτήτων: στάση σώματος, σταθερότητα κορμού και ώμου, λεπτή κινητικότητα, οπτικοκινητικό συντονισμό, κινητικό σχεδιασμό, αισθητηριακή επεξεργασία, προσοχή, ρυθμό, οργάνωση στον χώρο και εκτελεστικές λειτουργίες. Για τον λόγο αυτό, οι γραφοκινητικές δυσκολίες δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται μόνο ως πρόβλημα «κακού γραφικού χαρακτήρα», αλλά χρειάζονται συστηματική εργοθεραπευτική ανάλυση.

Το σεμινάριο εστιάζει στην κατανόηση και αξιολόγηση των γραφοκινητικών δυσκολιών στην παιδιατρική εργοθεραπεία, με έμφαση στη λειτουργική επίδραση που μπορεί να έχουν στη σχολική συμμετοχή, στην αυτοπεποίθηση, στην ταχύτητα εκτέλεσης, στην οργάνωση της εργασίας και στην καθημερινή εμπειρία του παιδιού μέσα στην τάξη.

Στο πλαίσιο της ενότητας θα αναλυθούν οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν τη γραφή, όπως η λαβή μολυβιού, η πίεση, η κατεύθυνση, η ευθυγράμμιση, το μέγεθος γραμμάτων, η απόσταση, η ταχύτητα, η κόπωση, η στάση σώματος και η οργάνωση στο χαρτί. Παράλληλα, θα γίνει σύνδεση με πιθανές δυσκολίες όπως δυσγραφία, δυσκολίες λεπτής κινητικότητας, οπτικοκινητικές δυσκολίες, DCD, ΔΕΠΥ και άλλες νευροαναπτυξιακές εικόνες.

Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη μετάβαση από την αξιολόγηση στον θεραπευτικό σχεδιασμό: πώς αναγνωρίζουμε ποιοι παράγοντες επηρεάζουν τη γραφή, πώς θέτουμε λειτουργικούς στόχους και πώς οργανώνουμε παρεμβάσεις που δεν περιορίζονται σε επαναλαμβανόμενες ασκήσεις, αλλά συνδέονται με τη συμμετοχή του παιδιού στο σχολικό έργο.

Βασικοί άξονες ενότητας

• Η γραφή ως σύνθετο έργο στην παιδιατρική εργοθεραπεία.
• Γραφοκινητική ικανότητα, σχολική συμμετοχή και λειτουργικότητα.
• Παράγοντες που επηρεάζουν τη γραφή: στάση, λαβή, πίεση, ακρίβεια, ρυθμός, ταχύτητα και κόπωση.
• Λεπτή κινητικότητα, οπτικοκινητικός συντονισμός και κινητικός σχεδιασμός.
• Οργάνωση στον χώρο και στο χαρτί.
• Δυσγραφία και βασικές μορφές γραφοκινητικών δυσκολιών.
• Σύνδεση γραφοκινητικών δυσκολιών με DCD, ΔΕΠΥ, Αυτισμό και άλλες νευροαναπτυξιακές δυσκολίες.
• Εργοθεραπευτική αξιολόγηση της γραφής.
• Σύνδεση αξιολογητικών ευρημάτων με λειτουργικούς στόχους.
• Σχεδιασμός παρέμβασης και διαβάθμιση δραστηριοτήτων.
• Προσαρμογές στο σχολικό πλαίσιο και συνεργασία με εκπαιδευτικούς/γονείς.
• Ανάλυση περιστατικών και πρακτικά παραδείγματα.

Μαθησιακοί στόχοι

Με την ολοκλήρωση της ενότητας, οι συμμετέχοντες θα μπορούν να:

• κατανοούν τη γραφή ως σύνθετο έργο που απαιτεί συνδυασμό κινητικών, αισθητηριακών, οπτικοκινητικών, γνωστικών και οργανωτικών δεξιοτήτων,
• αναγνωρίζουν βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη γραφοκινητική επίδοση του παιδιού,
• παρατηρούν στοιχεία όπως λαβή, πίεση, στάση σώματος, ταχύτητα, ακρίβεια, κόπωση και οργάνωση στο χαρτί,
• διακρίνουν πότε μια δυσκολία αφορά ποιότητα γραφής, ταχύτητα, αντοχή, οργάνωση ή λειτουργική συμμετοχή,
• συνδέουν τις γραφοκινητικές δυσκολίες με πιθανές υποκείμενες δυσκολίες σε λεπτή κινητικότητα, οπτικοκινητικό συντονισμό, κινητικό σχεδιασμό ή επιτελικές λειτουργίες,
• κατανοούν βασικές μορφές δυσγραφίας και τη λειτουργική τους επίδραση,
• οργανώνουν την εργοθεραπευτική αξιολόγηση της γραφής με βάση το κλινικό ερώτημα και το σχολικό πλαίσιο,
• διαμορφώνουν λειτουργικούς στόχους που συνδέονται με την πραγματική συμμετοχή του παιδιού στη σχολική εργασία,
• σχεδιάζουν θεραπευτικές δραστηριότητες που στοχεύουν στους παράγοντες που επηρεάζουν τη γραφή,
• διαβαθμίζουν δραστηριότητες παρέμβασης ανάλογα με τις ανάγκες, την ηλικία και την ανταπόκριση του παιδιού,
• προτείνουν βασικές προσαρμογές στο σχολικό περιβάλλον όταν χρειάζεται,
• επικοινωνούν με σαφήνεια τα ευρήματα και τις θεραπευτικές προτεραιότητες σε γονείς, εκπαιδευτικούς και διεπιστημονικές ομάδες.

6. Αυτονομία στην Τουαλέτα (5 ώρες

Αναπτυξιακή κατανόηση, αξιολόγηση και σχεδιασμός θεραπευτικού προγράμματος

Περιγραφή σεμιναρίου

Η αυτονομία στην τουαλέτα αποτελεί ένα σημαντικό έργο αυτοφροντίδας στην παιδική ηλικία, καθώς συνδέεται άμεσα με την ανεξαρτησία, τη συμμετοχή στο οικογενειακό και σχολικό πλαίσιο, την αυτοπεποίθηση του παιδιού και την καθημερινή ποιότητα ζωής της οικογένειας. Παρότι συχνά αντιμετωπίζεται ως μια απλή αναπτυξιακή δεξιότητα, η εκπαίδευση τουαλέτας απαιτεί τον συνδυασμό σωματικής ετοιμότητας, αισθητηριακής επεξεργασίας, κινητικού σχεδιασμού, επικοινωνίας, κατανόησης ρουτινών, συναισθηματικής ρύθμισης και περιβαλλοντικής οργάνωσης.

Το σεμινάριο εστιάζει στην εργοθεραπευτική κατανόηση των δυσκολιών που σχετίζονται με την αυτονομία στην τουαλέτα, μέσα από το πρίσμα της ανάπτυξης, της λειτουργικότητας και της συμμετοχής. Θα αναλυθούν τα βασικά αναπτυξιακά στάδια, οι προϋποθέσεις ετοιμότητας, οι παράγοντες που μπορεί να δυσκολεύουν την κατάκτηση της δεξιότητας και ο τρόπος με τον οποίο ο/η εργοθεραπευτής/τρια μπορεί να οργανώσει ένα εξατομικευμένο και ρεαλιστικό θεραπευτικό πρόγραμμα.

Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη συλλογή πληροφοριών από την οικογένεια, στην παρατήρηση της καθημερινής ρουτίνας, στην αναγνώριση αισθητηριακών, κινητικών, γνωστικών, συναισθηματικών και περιβαλλοντικών παραγόντων, καθώς και στη διαμόρφωση λειτουργικών στόχων παρέμβασης. Μέσα από πρακτικά παραδείγματα και ανάλυση περιστατικών, οι συμμετέχοντες θα εξετάσουν πώς η αυτονομία στην τουαλέτα μπορεί να προσεγγιστεί ως καθημερινό έργο με ουσιαστική λειτουργική και οικογενειακή αξία.

Βασικοί άξονες ενότητας

• Η αυτονομία στην τουαλέτα ως έργο αυτοφροντίδας.
• Αναπτυξιακά στάδια και προϋποθέσεις ετοιμότητας.
• Σωματική, αισθητηριακή, κινητική, γνωστική και συναισθηματική ετοιμότητα.
• Ρουτίνες, προβλεψιμότητα και οργάνωση καθημερινότητας.
• Επικοινωνία ανάγκης και αναγνώριση σωματικών σημάτων.
• Ένδυση, απόδυση, υγιεινή και διαχείριση περιβάλλοντος.
• Αισθητηριακοί παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν την τουαλέτα.
• Άγχος, αποφυγή, αντίσταση και δυσκολίες συνεργασίας.
• Αξιολόγηση μέσω ιστορικού, παρατήρησης και λειτουργικής ανάλυσης.
• Στοχοθεσία και σχεδιασμός θεραπευτικού προγράμματος.
• Συνεργασία με γονείς, σχολείο και διεπιστημονική ομάδα.
• Ανάλυση περιστατικών και πρακτικές εφαρμογές.

Μαθησιακοί στόχοι

Με την ολοκλήρωση της ενότητας, οι συμμετέχοντες θα μπορούν να:

• κατανοούν την αυτονομία στην τουαλέτα ως σύνθετο έργο αυτοφροντίδας και όχι ως μεμονωμένη δεξιότητα,
• αναγνωρίζουν βασικά αναπτυξιακά στάδια και προϋποθέσεις ετοιμότητας για την εκπαίδευση τουαλέτας,
• εντοπίζουν αισθητηριακούς, κινητικούς, γνωστικούς, συναισθηματικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την αυτονομία,
• συλλέγουν οργανωμένα πληροφορίες από την οικογένεια σχετικά με ρουτίνες, δυσκολίες, αντιδράσεις και προηγούμενες προσπάθειες,
• παρατηρούν και να αναλύουν τη λειτουργική εικόνα του παιδιού στη χρήση της τουαλέτας,
• διαμορφώνουν θεραπευτικές υποθέσεις με βάση τα δεδομένα της αξιολόγησης,
• σχεδιάζουν λειτουργικούς και ρεαλιστικούς στόχους παρέμβασης,
• οργανώνουν θεραπευτικό πρόγραμμα που συνδέεται με την καθημερινή ζωή του παιδιού και της οικογένειας,
• προτείνουν προσαρμογές στο περιβάλλον και στη ρουτίνα,
• αναγνωρίζουν πότε απαιτείται διεπιστημονική συνεργασία ή περαιτέρω διερεύνηση,
• επικοινωνούν τις θεραπευτικές προτεραιότητες με σαφή, υποστηρικτικό και οικογενειοκεντρικό τρόπο.

7. Ενδοδεκτικότητα, Διατροφή, Στρες και Μικροβίωμα στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία (5 ώρες)

Η σύνδεση σώματος, ρύθμισης, συμπεριφοράς και καθημερινής λειτουργικότητας

Περιγραφή σεμιναρίου

Η ενδοδεκτικότητα, δηλαδή η ικανότητα του ατόμου να αντιλαμβάνεται και να ερμηνεύει εσωτερικά σωματικά σήματα, αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα για την αυτορρύθμιση, τη συναισθηματική οργάνωση, τη συμπεριφορά και τη συμμετοχή του παιδιού στην καθημερινή ζωή. Σήματα όπως η πείνα, ο κορεσμός, η δίψα, η κόπωση, η ανάγκη για τουαλέτα, η ένταση, η δυσφορία ή το στρες επηρεάζουν άμεσα τον τρόπο με τον οποίο το παιδί ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος.

Το σεμινάριο εστιάζει στη σύνδεση της ενδοδεκτικότητας, της διατροφής, του στρες και του μικροβιώματος με τη λειτουργικότητα, τη ρύθμιση και τη συμπεριφορά του παιδιού. Μέσα από μια σύγχρονη εργοθεραπευτική και διεπιστημονική οπτική, οι συμμετέχοντες θα εξετάσουν πώς παράγοντες όπως οι διατροφικές συνήθειες, η επιλεκτικότητα, ο ύπνος, η ενέργεια, η σωματική δυσφορία, το άγχος και οι οικογενειακές ρουτίνες μπορούν να επηρεάσουν τη συμμετοχή του παιδιού σε έργα αυτοφροντίδας, παιχνιδιού, μάθησης και κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Η ενότητα δεν προσεγγίζει τη διατροφή ως πεδίο διατροφικής ή ιατρικής παρέμβασης, αλλά ως σημαντικό πλαίσιο κατανόησης της καθημερινής λειτουργικότητας. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στον ρόλο του/της εργοθεραπευτή/τριας στην παρατήρηση, στην αναγνώριση λειτουργικών δυσκολιών, στη διατύπωση κατάλληλων κλινικών ερωτημάτων και στη συνεργασία με την οικογένεια και τη διεπιστημονική ομάδα.

Μέσα από παραδείγματα και κλινικό αναστοχασμό, οι συμμετέχοντες θα εξετάσουν πώς οι εσωτερικές σωματικές καταστάσεις, το στρες και οι καθημερινές ρουτίνες μπορούν να επηρεάσουν την προσοχή, τη συμπεριφορά, την αισθητηριακή ανταπόκριση, την αυτορρύθμιση και τη συμμετοχή του παιδιού. Παράλληλα, θα δοθεί έμφαση στην κριτική σκέψη και στην αποφυγή υπεραπλουστευμένων ή μη τεκμηριωμένων ερμηνειών γύρω από τη διατροφή, το μικροβίωμα και τη συμπεριφορά.

Βασικοί άξονες ενότητας

• Η έννοια της ενδοδεκτικότητας και η σχέση της με την αυτορρύθμιση.
• Εσωτερικά σωματικά σήματα: πείνα, κορεσμός, δίψα, κόπωση, ανάγκη τουαλέτας, ένταση και δυσφορία.
• Διατροφή, επιλεκτικότητα, οικογενειακές ρουτίνες και καθημερινή συμμετοχή.
• Στρες, ύπνος, ενέργεια και λειτουργική απόδοση.
• Μικροβίωμα και σύγχρονες διεπιστημονικές προσεγγίσεις στη σχέση σώματος–συμπεριφοράς.
• Η σύνδεση ενδοδεκτικότητας, αισθητηριακής επεξεργασίας και συναισθηματικής ρύθμισης.
• Πώς το άγχος και η σωματική δυσφορία επηρεάζουν την προσοχή, τη συμπεριφορά και τη συμμετοχή.
• Ο ρόλος του/της εργοθεραπευτή/τριας στην παρατήρηση και λειτουργική ανάλυση.
• Τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ο/η εργοθεραπευτής/τρια σε σχέση με τη διατροφή.
• Διεπιστημονική συνεργασία με παιδιάτρους, διατροφολόγους, ψυχολόγους, λογοθεραπευτές και άλλους επαγγελματίες.
• Κριτική αξιολόγηση δημοφιλών ισχυρισμών γύρω από διατροφή, στρες, μικροβίωμα και συμπεριφορά.
• Σύνδεση των παρατηρήσεων με τη στοχοθεσία, τις ρουτίνες και την οικογενειοκεντρική παρέμβαση.

Μαθησιακοί στόχοι

Με την ολοκλήρωση της ενότητας, οι συμμετέχοντες θα μπορούν να:

• κατανοούν την έννοια της ενδοδεκτικότητας και τη σημασία της στην παιδιατρική εργοθεραπεία,
• αναγνωρίζουν πώς τα εσωτερικά σωματικά σήματα επηρεάζουν τη ρύθμιση, τη συμπεριφορά και τη συμμετοχή του παιδιού,
• συνδέουν την ενδοδεκτικότητα με την αυτορρύθμιση, την προσοχή, τη συναισθηματική οργάνωση και την καθημερινή λειτουργικότητα,
• αναγνωρίζουν πώς παράγοντες όπως η διατροφή, το στρες, ο ύπνος, η ενέργεια και η σωματική δυσφορία μπορεί να επηρεάζουν τη θεραπευτική διαδικασία,
• παρατηρούν λειτουργικά στοιχεία που σχετίζονται με διατροφικές συνήθειες, επιλεκτικότητα, ρουτίνες και οικογενειακό πλαίσιο,
• διακρίνουν τον εργοθεραπευτικό ρόλο από τον ρόλο άλλων ειδικοτήτων σε θέματα διατροφής, υγείας και ιατρικής διερεύνησης,
• θέτουν κατάλληλα κλινικά ερωτήματα όταν η σωματική δυσφορία, το στρες ή οι διατροφικές συνήθειες φαίνεται να επηρεάζουν τη συμμετοχή του παιδιού,
• αναγνωρίζουν πότε απαιτείται διεπιστημονική συνεργασία ή παραπομπή,
• αποφεύγουν υπεραπλουστευμένες ερμηνείες γύρω από τη σχέση διατροφής, μικροβιώματος και συμπεριφοράς,
• συνδέουν τις πληροφορίες από την οικογένεια με τη στοχοθεσία, τις ρουτίνες και τον θεραπευτικό σχεδιασμό,
• προσεγγίζουν το παιδί ολιστικά, λαμβάνοντας υπόψη σώμα, περιβάλλον, ρουτίνες, συμμετοχή και οικογενειακό πλαίσιο.

Το πρόγραμμα «Κλινική Σκέψη & Αναστοχασμός στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία» αποτελεί μια εξειδικευμένη σειρά σεμιναρίων που εστιάζει στη σύνδεση της αξιολόγησης με τη στοχοθεσία, τον θεραπευτικό σχεδιασμό και την τεκμηριωμένη παρέμβαση στον παιδιατρικό πληθυσμό.

Μέσα από θεματικές που καλύπτουν την εργοθεραπευτική αξιολόγηση, τη στοχοθεσία, την ανάλυση μεθόδων παρέμβασης, τις νευροαναπτυξιακές δυσκολίες, τις γραφοκινητικές δεξιότητες, την αυτονομία στην τουαλέτα και τη σύνδεση σώματος–ρύθμισης–συμπεριφοράς, οι συμμετέχοντες θα ενισχύσουν την ικανότητά τους να σκέφτονται κλινικά, να αναστοχάζονται πάνω στην πράξη τους και να σχεδιάζουν παρεμβάσεις με σαφή θεραπευτική λογική.

Η σειρά δίνει έμφαση στην πράξη, στην ανάλυση περιστατικών, στη λειτουργικότητα, στη συμμετοχή του παιδιού και στη σύνδεση της εργοθεραπευτικής διαδικασίας με τις πραγματικές ανάγκες της οικογένειας και του καθημερινού πλαισίου.

Θεματικές Ενότητες

1. Η Εργοθεραπευτική Αξιολόγηση στην Παιδιατρική Πράξη

Από το ιστορικό και το προφίλ έργου στη διαμόρφωση θεραπευτικής υπόθεσης

Η ενότητα εστιάζει στη διαδικασία της παιδιατρικής εργοθεραπευτικής αξιολόγησης ως σημείο εκκίνησης για κάθε τεκμηριωμένη παρέμβαση. Αναλύονται η λήψη ιστορικού, η συλλογή πληροφοριών, το προφίλ έργου, η κλινική παρατήρηση, η επιλογή αξιολογητικών εργαλείων και η σύνθεση της εργοθεραπευτικής εικόνας.

Έμφαση δίνεται στη σύνδεση της αξιολόγησης με την τυπική ανάπτυξη, τα έργα ανά ηλικία, τις δεξιότητες απόδοσης, τη λειτουργικότητα και τη συμμετοχή του παιδιού.

Μαθησιακοί στόχοι:
Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να οργανώνουν τη διαδικασία αξιολόγησης, να συλλέγουν και να ερμηνεύουν πληροφορίες, να διαμορφώνουν προφίλ έργου, να αναπτύσσουν κλινική συλλογιστική γύρω από την επιλογή και χρήση αξιολογητικών εργαλείων και να συνθέτουν τα ευρήματα σε σαφή θεραπευτική υπόθεση.

2. Από την Αξιολόγηση στη Στοχοθεσία και τον Θεραπευτικό Σχεδιασμό

Οργάνωση παρέμβασης, διαβάθμιση δραστηριοτήτων και τεκμηριωμένη κλινική απόφαση

Η ενότητα εστιάζει στη μετάβαση από τα αξιολογητικά ευρήματα στη διαμόρφωση θεραπευτικών προτεραιοτήτων, λειτουργικών στόχων και οργανωμένου θεραπευτικού προγράμματος. Η στοχοθεσία προσεγγίζεται ως βασικό εργαλείο κλινικής σκέψης και όχι ως απλή καταγραφή γενικών στόχων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σύνδεση των στόχων με την καθημερινή λειτουργικότητα, το παιχνίδι, την αυτονομία, τη σχολική συμμετοχή και τις ανάγκες της οικογένειας.

Μαθησιακοί στόχοι:
Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να μετατρέπουν τα ευρήματα της αξιολόγησης σε λειτουργικούς και μετρήσιμους στόχους, να οργανώνουν θεραπευτικές δραστηριότητες, να τις διαβαθμίζουν με βάση τις ανάγκες του παιδιού και να τεκμηριώνουν τις θεραπευτικές τους επιλογές.

3. Κριτική Συλλογιστική και Ανάλυση Μεθόδων Παρέμβασης στην Παιδιατρική Εργοθεραπεία

Από την έρευνα στην τεκμηριωμένη κλινική πράξη

Η ενότητα εστιάζει στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης γύρω από την επιλογή, ανάλυση και εφαρμογή μεθόδων παρέμβασης στην παιδιατρική εργοθεραπεία. Στόχος είναι οι συμμετέχοντες να μπορούν να αξιολογούν το γιατί, πότε και πώς επιλέγεται μια θεραπευτική προσέγγιση.

Το σεμινάριο συνδέει την έρευνα, την τεκμηριωμένη πρακτική, την κλινική εμπειρία και τις ανάγκες του παιδιού και της οικογένειας.

Μαθησιακοί στόχοι:
Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά ανάμεσα σε δραστηριότητα, τεχνική, μέθοδο, προσέγγιση και θεραπευτικό μοντέλο, να αξιολογούν την ποιότητα και τα όρια των διαθέσιμων δεδομένων και να αποφεύγουν την άκριτη εφαρμογή παρεμβάσεων που δεν συνδέονται με σαφή αξιολόγηση και στοχοθεσία.

4. Νευροαναπτυξιακές Δυσκολίες και Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία

ΔΕΠΥ, DCD και Αυτισμός μέσα από τη λειτουργικότητα, τη συμμετοχή και την κλινική σκέψη

Η ενότητα εστιάζει στην εργοθεραπευτική κατανόηση συχνών νευροαναπτυξιακών δυσκολιών, με έμφαση στη ΔΕΠΥ, την Αναπτυξιακή Διαταραχή Κινητικού Συντονισμού/DCD και τον Αυτισμό. Οι δυσκολίες δεν προσεγγίζονται μόνο ως διαγνωστικές κατηγορίες, αλλά ως λειτουργικά προφίλ που επηρεάζουν την καθημερινή συμμετοχή του παιδιού.

Θα αναλυθούν δυσκολίες στην προσοχή, την αυτορρύθμιση, τις επιτελικές λειτουργίες, τον κινητικό συντονισμό, τον κινητικό σχεδιασμό, την αισθητηριακή επεξεργασία, τη συμπεριφορά και την κοινωνική συμμετοχή.

Μαθησιακοί στόχοι:
Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να αναγνωρίζουν πώς οι νευροαναπτυξιακές δυσκολίες επηρεάζουν τη λειτουργικότητα, την αυτονομία, το παιχνίδι, τη σχολική συμμετοχή και την κοινωνική εμπλοκή, να διαμορφώνουν θεραπευτικές υποθέσεις και να σχεδιάζουν παρεμβάσεις με βάση τη λειτουργική εικόνα του παιδιού.

5. Γραφοκινητικές Δυσκολίες στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία

Αξιολόγηση, ανάλυση γραφής και σχεδιασμός παρέμβασης

Η γραφή προσεγγίζεται ως σύνθετο έργο που απαιτεί στάση σώματος, σταθερότητα, λεπτή κινητικότητα, οπτικοκινητικό συντονισμό, κινητικό σχεδιασμό, προσοχή, ρυθμό, οργάνωση στον χώρο και εκτελεστικές λειτουργίες.

Η ενότητα εστιάζει στην αξιολόγηση και ανάλυση των γραφοκινητικών δυσκολιών, στη σύνδεσή τους με τη σχολική συμμετοχή και στη διαμόρφωση λειτουργικών στόχων παρέμβασης.

Μαθησιακοί στόχοι:
Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να παρατηρούν και να αναλύουν παράγοντες όπως λαβή, πίεση, στάση σώματος, ταχύτητα, ακρίβεια, κόπωση και οργάνωση στο χαρτί, να συνδέουν τα ευρήματα με πιθανές υποκείμενες δυσκολίες και να σχεδιάζουν στοχευμένες παρεμβάσεις.

6. Αυτονομία στην Τουαλέτα στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία

Αναπτυξιακή κατανόηση, αξιολόγηση και σχεδιασμός θεραπευτικού προγράμματος

Η ενότητα εστιάζει στην αυτονομία στην τουαλέτα ως σημαντικό έργο αυτοφροντίδας στην παιδική ηλικία. Η εκπαίδευση τουαλέτας προσεγγίζεται ως σύνθετη διαδικασία που απαιτεί σωματική ετοιμότητα, αισθητηριακή επεξεργασία, κινητικό σχεδιασμό, επικοινωνία, κατανόηση ρουτινών, συναισθηματική ρύθμιση και περιβαλλοντική οργάνωση.

Μέσα από πρακτικά παραδείγματα και ανάλυση περιστατικών, η ενότητα αναδεικνύει πώς η αυτονομία στην τουαλέτα μπορεί να προσεγγιστεί ως καθημερινό έργο με σημαντική λειτουργική και οικογενειακή αξία.

Μαθησιακοί στόχοι:
Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να αναγνωρίζουν προϋποθέσεις ετοιμότητας, να εντοπίζουν αισθητηριακούς, κινητικούς, γνωστικούς, συναισθηματικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, να συλλέγουν πληροφορίες από την οικογένεια και να σχεδιάζουν λειτουργικούς, ρεαλιστικούς και οικογενειοκεντρικούς στόχους παρέμβασης.

7. Ενδοδεκτικότητα, Διατροφή, Στρες και Μικροβίωμα στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία

Η σύνδεση σώματος, ρύθμισης, συμπεριφοράς και καθημερινής λειτουργικότητας

Η ενδοδεκτικότητα, δηλαδή η ικανότητα του ατόμου να αντιλαμβάνεται και να ερμηνεύει εσωτερικά σωματικά σήματα, αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την αυτορρύθμιση, τη συναισθηματική οργάνωση, τη συμπεριφορά και τη συμμετοχή του παιδιού στην καθημερινή ζωή.

Η ενότητα εστιάζει στη σύνδεση της ενδοδεκτικότητας, της διατροφής, του στρες και του μικροβιώματος με τη λειτουργικότητα, τη ρύθμιση και τη συμπεριφορά του παιδιού. Η διατροφή δεν προσεγγίζεται ως πεδίο διατροφικής ή ιατρικής παρέμβασης, αλλά ως σημαντικό πλαίσιο κατανόησης της καθημερινής λειτουργικότητας.

Μαθησιακοί στόχοι:
Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να κατανοούν τη σημασία της ενδοδεκτικότητας στην παιδιατρική εργοθεραπεία, να αναγνωρίζουν πώς τα εσωτερικά σωματικά σήματα, το στρες, ο ύπνος, η ενέργεια και οι διατροφικές συνήθειες επηρεάζουν τη συμμετοχή, και να διακρίνουν τον εργοθεραπευτικό ρόλο από τον ρόλο άλλων ειδικοτήτων σε θέματα διατροφής και υγείας.

Το πρόγραμμα «Κλινική Σκέψη & Αναστοχασμός στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία: Από την Αξιολόγηση στην Παρέμβαση» θα πραγματοποιηθεί από τον Οκτώβριο 2026 έως τον Απρίλιο 2027, σε μηνιαίες συναντήσεις.

Κάθε σεμινάριο θα έχει διάρκεια 5 ώρες και θα πραγματοποιείται 15:00–20:00, με εξαίρεση του πρώτου (14:00-20:00)

1η Συνάντηση — Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026

Η Εργοθεραπευτική Αξιολόγηση στην Παιδιατρική Πράξη
Από το ιστορικό και το προφίλ έργου στη διαμόρφωση θεραπευτικής υπόθεσης
Ώρα: 14:00–20:00

2η Συνάντηση — Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

Από την Αξιολόγηση στη Στοχοθεσία και τον Θεραπευτικό Σχεδιασμό
Οργάνωση παρέμβασης, διαβάθμιση δραστηριοτήτων και τεκμηριωμένη κλινική απόφαση
Ώρα: 15:00–20:00

3η Συνάντηση — Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2026

Κριτική Συλλογιστική και Ανάλυση Μεθόδων Παρέμβασης στην Παιδιατρική Εργοθεραπεία
Από την έρευνα στην τεκμηριωμένη κλινική πράξη
Ώρα: 15:00–20:00

4η Συνάντηση — Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2027

Νευροαναπτυξιακές Δυσκολίες και Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία
ΔΕΠΥ, DCD και Αυτισμός μέσα από τη λειτουργικότητα, τη συμμετοχή και την κλινική σκέψη
Ώρα: 15:00–20:00

5η Συνάντηση — Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2027

Γραφοκινητικές Δυσκολίες στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία
Αξιολόγηση, ανάλυση γραφής και σχεδιασμός παρέμβασης
Ώρα: 15:00–20:00

6η Συνάντηση — Σάββατο 6 Μαρτίου 2027

Αυτονομία στην Τουαλέτα στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία
Αναπτυξιακή κατανόηση, αξιολόγηση και σχεδιασμός θεραπευτικού προγράμματος
Ώρα: 15:00–20:00

7η Συνάντηση — Σάββατο 3 Απριλίου 2027

Ενδοδεκτικότητα, Διατροφή, Στρες και Μικροβίωμα στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία
Η σύνδεση σώματος, ρύθμισης, συμπεριφοράς και καθημερινής λειτουργικότητας
Ώρα: 15:00–20:00

Η συμμετοχή στο ολοκληρωμένο πρόγραμμα «Κλινική Σκέψη & Αναστοχασμός στη Σύγχρονη Παιδιατρική Εργοθεραπεία: Από την Αξιολόγηση στην Παρέμβαση» διαμορφώνεται ως εξής:

Ολοκληρωμένο πρόγραμμα

Κανονική συμμετοχή: 500€
Αφορά την παρακολούθηση όλων των σεμιναρίων του κύκλου.

Early Bird συμμετοχή: 450€
Ισχύει για εγγραφές που θα πραγματοποιηθούν έως την ημερομηνία λήξης της περιόδου early bird.

Ομαδική συμμετοχή: 430€ ανά άτομο
Ισχύει για ομάδες άνω των 3 ατόμων.

Ειδική κατηγορία: 430€
Ισχύει για φοιτητές/τριες και ανέργους, με την αντίστοιχη βεβαίωση.

Μεμονωμένη συμμετοχή σε ένα σεμινάριο

Για όσους/ες επιθυμούν να παρακολουθήσουν μόνο μία θεματική ενότητα:

Κόστος ατομικού σεμιναρίου: 100€ για το πρώτο (αξιολόγηση) και 80€ για τα υπόλοιπα